Bir flütçünün çalacağı eserlerin çoğu piyano eşliklidir. Sonatlar, konçertoların piyano indirgemeleri, kısa karakter parçaları — hepsi bu ikili üzerinden çalışılır. Bu yüzden piyanoyla çalmak flüt eğitiminin doğal bir parçasıdır.
İkilinin temel zorluğu ses üretim biçimlerinin farklılığıdır. Piyanoda ses tuşa basıldığı anda en yüksek noktasındadır ve hemen sönmeye başlar. Flütte ses üflendiği sürece sürer, hatta ortasında güçlenebilir. Bu fark, birlikte çalınan uzun notalarda hemen duyulur: piyano söner, flüt durur — ikisinin aynı anda bitmesi için bilinçli bir karar gerekir.
İkinci mesele dengedir. Kapalı kapaklı bir kuyruklu piyano flütü kolayca örtebilir. Çözüm flütçünün daha çok üflemesi değildir — bu tonu bozar. Piyanistin dokunuşu, kapak açıklığı ve pedal kullanımı birlikte ayarlanır.
Üçüncüsü nefes payıdır. Piyanistin nefes alması gerekmez; flütçünün gerekir. İyi bir eşlikçi, solistin nefes noktalarını bilir ve o anlarda mikroskobik bir esneklik tanır.
Derslerimizde belirli bir seviyeye gelen kursiyerlerimizi mutlaka piyano eşliğiyle çalıştırıyoruz. Tek başına mükemmel çalınan bir pasaj, eşlikle ilk kez çalındığında bambaşka sorular çıkarır — ve bu sorular sahne deneyiminin gerçek hazırlığıdır.