Senfoni orkestrası dışarıdan bakıldığında kalabalık bir topluluk gibi görünür, ama iç yapısı son derece düzenlidir. Dört aileden oluşur: yaylı çalgılar, tahta nefesliler, bakır nefesliler ve vurmalılar. Her aile orkestral dokuda farklı bir işlevi üstlenir.
Yaylılar orkestranın gövdesidir; sayıca en kalabalık grup oldukları için sürekli ve homojen bir ses yatağı kurarlar. Bakır nefesliler güç ve ihtişam taşır, ama sürekli çalmazlar; girdikleri anlar tam da seyrek oldukları için etkilidir. Vurmalılar ritmik omurgayı ve renk vurgularını sağlar.
Tahta nefesliler ise orkestranın karakter oyuncularıdır. Yaylılar gibi bir kütle oluşturmazlar; her biri kendi kişiliğiyle ayrı ayrı duyulur. Flüt bu ailenin en tiz ve en çevik üyesidir. Yaylıların üzerinde asılı kalabilen, dokunun içinden sıyrılıp çıkabilen bir tınısı vardır.
Bu konum flütçüye özel bir sorumluluk yükler. Orkestrada flüt genellikle tek ya da iki kişidir; yani çaldığınız her nota tek başınıza duyulur. Bir keman grubunda küçük bir hata kütlenin içinde erir, flütte erimez.
Derslerimizde kursiyerlerimize enstrümanlarını yalnız başına değil, bu bütünün içinde tanıtıyoruz. Flütün orkestrada ne işe yaradığını bilen bir öğrenci, ton çalışmasının neden bu kadar önemsendiğini de daha çabuk kavrıyor.