Flüt tek sesli bir çalgıdır: bir seferde bir nota. Bu, icracının müzikle kurduğu ilişkiyi belirli bir yönde şekillendirir — ezgi çizgisi düşünürsünüz, armonik dokuyu ise duyarsınız ama üretmezsiniz.
Piyano bu boşluğu doldurur. Klavyede bir akoru basmak, o akorun neden o şekilde duyulduğunu doğrudan hissettirir. Armoni dersinde soyut kalan kavramlar — çözülme, gerilim, modülasyon — parmakların altında somutlaşır.
İkinci fayda görsel netliktir. Klavye, müziğin yapısını mekânsal olarak gösterir: aralıklar mesafeye, tonaliteler kalıplara dönüşür. Bu, nota okuma ve transpozisyon becerisini de hızlandırır.
Üçüncüsü pratik bir kolaylıktır. Kendi eserinizin piyano eşliğini yavaş da olsa çalabilmek, eşlikçi olmadan bütünü duymanızı sağlar; bu, cümle kurma kararlarını değiştirir.
Elbette bunun bir maliyeti var: zaman. İkinci çalgı, ana çalgının çalışma süresinden çalar. Bu yüzden zamanlama önemlidir; temel flüt tekniği oturmadan ikinci bir çalgıya geçmek genellikle ikisini de yavaşlatır.
Derslerimizde teori ve solfej derslerimizde klavye zaten bir araç olarak kullanılıyor. İlgi duyan kursiyerlerimize temel piyano becerisi kazanmalarını, ana çalgılarında belirli bir olgunluğa ulaştıktan sonra öneriyoruz.